Terapia makijażem

Written by Sylwia Dankowska
Rate this item
(0 votes)

Wiele schorzeń dermatologicznych może w znaczący sposób wpłynąć na stan psychiczny osób nimi dotkniętych. U pacjentów ze zmianami skórnymi obserwujemy często, gniew, niepokój, a nawet stany depresyjne. Bywa, że chorzy z poczucia odrzucenia, sięgają po alkohol, środki uspokajające, nasenne oraz inne używki, ograniczają swoje życie towarzyskie, zawodowe, rodzinne, jak również aktywność seksualną.

 Lokalizacja zmian dermatologiczny ma istotnie wpływa na jakość życia pacjentów. Najbardziej dotkliwe są bowiem zmiany na odsłoniętych częściach ciała widoczne przez otoczenie. Ogniska chorobowe występujące na owłosionej skórze głowy, dłoniach, twarzy często bywają przyczyną braku akceptacji ze strony innych.

Współczesna kosmetyka wychodzi naprzeciw tym problemom. A jedną z nieinwazyjnych technik korygujących, która mogłaby pomóc chorym, jest coraz bardziej popularny makijaż medyczny.

Kurs na Wielką Brytanię

Techniki makijażu medycznego zaczęto rozwijać na początku XX wieku, kiedy to zmodyfikowano profesjonalny makijaż filmowy, by móc ukryć blizny ofiar wojennych. Z kolei dla celów medycznych preparaty kamuflujące zostały wprowadzone około 50 lat temu, aby wspomóc rehabilitację pilotów poparzonych podczas II wojny światowej. Aktualnie Brytyjska Narodowa Służba Zdrowia sporządziła listę produktów kamuflujących, które mogą na te potrzeby być polecane przez lekarzy. Należy również podkreślić, że w Wielkiej Brytanii terapia makijażem medycznym jest przeprowadzana przez doświadczonych i wyszkolonych makijażystów oraz stanowi część leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego pacjentów. Sam Brytyjski Czerwony Krzyż ma obecnie szesnastu formalnych instruktorów oraz ponad 280 wolontariuszy, którzy zapewniają terapię w szpitalnych oddziałach dermatologii oraz innych placówkach ambulatoryjnych. Co więcej, założony w 1985 Brytyjski Związek Kamuflażu Medycznego (The British Association of Skin Camouflag) oferuje wszechstronne kursy oraz dysponuje profesjonalnymi placówkami dla kontynuowania edukacji. Niestety w innych krajach niewiele instytucji medycznych, jak i nieliczni lekarze oferują programy leczenia makijażem. Podobnie kilku zaledwie producentów kosmetyków do makijażu daje instrukcję przeznaczoną ściśle dla właściwej linii. Wszystkie te okoliczności wpływają na fakt, że wciąż mała liczba makijażystów oferuje wszechstronne szkolenia w zakresie terapii kamuflażowej.

Tajemnica tajemnicy…

Samo wykonanie zabiegu musi być przemyślane, a pacjent poinformowany co do możliwości dokonania korekty zmian dermatologicznych. Kamuflaż maskuje, charakteryzuje i zasłania. Służy do tuszowania niedoskonałości i kłopotliwych zmian na skórze. Makijaż korekcyjny to przede wszystkim sprawne operowanie światłem i kolorami, a więc zmiany kształtu i formy, poprzez zastosowanie odpowiednio dobranej techniki, dzięki której można optycznie zmienić kształt, proporcje oraz wielkość defektu. Światło uzyskujemy poprzez zastosowanie kosmetyków o jasnych walorach, natomiast efekt zacienienia wywołają kosmetyki o ciemniejszych barwach. Kreowanie formy za pomocą waloru barw polega na zestawieniu odcieni jasnych z ciemnymi, tak by wywołać złudzenie optyczne polegające na wrażeniu zmiany kształtów jednoczesnym przyciągnięciem spojrzenia na świadomie wyznaczone punkty. Przed przystąpieniem do zabiegu należy więc zanalizować owe naturalne punkty światła, określić ich formę, układ i możliwości korekty. Technika taka pozwala uzyskać efekt trójwymiarowości. Wszystkie barwy w zestawieniach ciemny-jasny wywołują efekt światłocienia. Kolory zestawiane są w taki sposób, by zamaskować zmianę. Tak więc atroficzne (wklęsłe) obszary skóry maskujemy, aplikując preparaty o jaśniejszych barwach od barwy bazowej lub połyskujących, natomiast hipertroficzne (wyniosłości) przyciemniamy. Kolorem bazowym nazywamy preparat dostosowany do barwy zdrowej skóry.

Instruktaż efektywnej terapii

Przed przystąpieniem do kamuflażu należy dokładnie oczyścić skórę mleczkiem kosmetycznym. Usuwanie makijażu korekcyjnego, jak i przygotowanie skóry przed makijażem wygląda podobnie. Innymi słowy, należy wykonać profesjonalny demakijaż podobny do tego, który wykonywany jest w gabinecie kosmetycznym. To bardzo ważny zabieg, gdyż dzięki niemu skóra będzie dokładnie oczyszczona z resztek kurzu, brudu, kosmetyków oraz bakterii i zrogowaciałego naskórka.

Do wykonania makijażu korygującego, zwanego medycznym, używa się specjalnych preparatów w postaci dermokosmetycznych, wodoodpornych podkładów korygujących, które dają natychmiastowe pokrycie z naturalnym wykończeniem na 24 godziny, z ochroną nawet podczas pływania lub wykonywania wysiłku fizycznego. Podkłady korygujące zawierają także składniki aktywne chroniące przed szkodliwym działaniem środowiska i promieniowaniem UV (czynnik ochrony przeciwsłonecznej SPF). Przystosowane są one do bezpiecznego stosowania przez cały dzień, tak aby nie powodować podrażnienia skóry. Duża gama kolorystyczna oraz możliwość mieszania barw umożliwiają uzyskanie każdego odcienia. Należy pamiętać, że istnieje wiele odcieni różnych kolorów, a wszystko zależy od proporcji barwników użytych do ich powstania. Wybór odcieni, sposób ich zestawienia i włączenia w strukturę całości przy odrobinie smaku i wyczucia, ma decydujące znaczenie dla odbioru estetycznego.

Makijaż korekcyjny charakteryzuje się różnorodnością technik wykonywania, co pozwala na wykorzystanie kamuflażu do indywidualnych potrzeb pacjentów. Od makijażystów chcących stosować tę terapię oprócz talentu, czyli zdolności plastycznych i manualnych, wymagana jest przede wszystkim szeroka wiedza teoretyczna. Terapeuta makijażu korekcyjnego jest dla pacjenta jak lekarz, z którym ważne jest zbudowanie relacji, by terapia przyniosła oczekiwane efekty. Przede wszystkim pacjent musi mieć informacje co do możliwości korekty, natomiast terapeuta musi poznać oczekiwania pacjenta. Na budowanie relacji wpływa zachowanie i osobowość zarówno pacjenta, jak i terapeuty. Na efekt terapii znaczący wpływ ma z pewnością rodzaj i rozległość zmian, ale niewątpliwie również chęć współpracy. Podczas pierwszej wizyty należy wykonać badania zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe u pacjenta. Ważne jest bowiem zebranie niezbędnych danych na tematu stanu zdrowia, historii choroby, stosowanego leczenia, skłonności do alergii, trybu życia, rodzaju pracy i stanu emocjonalnego.

Pełen zabieg makijażu korekcyjnego powinien zawierać również lekcję makijażu dla pacjenta. Szczegółowy instruktaż i omówienie preparatów są bardzo ważne dla efektów terapii. Istotnym problemem może być wyobrażenie pacjenta o efektach zabiegu, stąd należy go uprzedzić, że nie wszystkie oczekiwania mogą być spełnione. Pacjent po wizycie powinien potrafić wykonać zabieg samodzielnie i wykonywać go wtedy, kiedy ma na to ochotę. Choć procedura zabiegu nie jest skomplikowana, to najwięcej trudności może sprawić mieszanie barw. Jednak po odpowiednim instruktażu i kilku ćwiczeniach pacjenci zaczynają wykonywać zabieg mechanicznie, włączając go do codziennych czynności, takich rutynowych jak mycie rąk czy zębów.

Światełko w tunelu

Wskazania do terapii makijażem obejmuje szereg chorób skóry w tym zmiany i nieprawidłowości wrodzone, pourazowe i pooperacyjne (teleangiektazje, naczyniaki, blizny, tatuaże), choroby dermatologiczne (łuszczyca, trądzik pospolity, bielactwo, trądzik różowaty) oraz zmiany związane z fazą gojenia skóry po zabiegach dermatologii estetycznej oraz chirurgii estetycznej (krwiaki, blizny, zaczerwienienia, siniaki).

Fot 1. Znamię barwnikowe i bielactwo przed korektą

1

Fot 2. Znamię barwnikowe i bielactwo po korekcie

2

Techniki kamuflażu umożliwiają niezawodne pokrywanie kłopotliwych zmian na skórze i stanowią idealne rozwiązanie dla osób dotkniętych tym problemem. Kamuflaż kosmetyczny ma na celu zmniejszenie cierpienia osób oszpeconych wrodzonymi bądź nabytymi zmianami i defektami skóry. Terapia kamuflażem pomoże odzyskać poczucie własnej wartości, może także polepszyć samopoczucie psychofizyczne. Makijaż korekcyjny jest pozytywnie odbieranym leczeniem wspomagającym leczenie tradycyjne lub alternatywą dla osób, u których konwencjonalna terapia nie sprawdziła się.

Piśmiennictwo

1. Aydogdu E., Misirlioglu A., Eker G., Akoz T., Postoparative camouflage therapy in facial aesthetic surgery. “Aesthetic Plastic Surgery”, 2005, nr 29, s. 190-194.

2. Balcerzak K., Makijaż w poszukiwaniu piękna. „Medycyna Estetyczna i Anti-Aging”. 2008, nr l, s.53-57.

3. Bogajewicz J., Kuryłem A., Sysa Jędrzejowska A., Woźniacka A., Janowski K., Steuden S., Aspekt psychologiczny w leczeniu chorób skóry . „Dermatologia Kliniczna”, 2007, nr 9 (4), s. 253-267.

4. Draelos Z.D., Camouflaging Techniąues and Dermatologie Surgery. “Dermatol. Surgery”, 1996, nr 22, s. 1023-1027.

5. Holme S.A., Beattie P.E. Fleming C.J., Cosmetic camouflage advice improves ąuality of life. “Br J Dermatol”, 2002, nr 147, 946-949.

Autorka prowadzi badania w zakresie poprawy jakości życia u osób z chorobami skóry po zastosowaniu makijażu korekcyjnego. Konsultacje i instruktaż odbywają się bezpłatnie: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.